skip to Main Content

Een vrolijk begin

Als kind schreef ik verhaaltjes. Soms fabriekte ik kleine boekjes:
verhaal, tekening, nietje erdoor, die ik voor een piek aan mijn vader verkocht. Na een studie Franse taal en cultuur, kwam ik terecht bij een grote tijdschriften-uitgeverij. Mijn droom was interviews doen, stelde ik me zo voor, om die dan in boeiende teksten uit te werken. Echter, Tina zocht een redacteur 3de klas. Een functie die eruit bestond strips te vertalen en pretpagina’s te maken. ‘Gewoon doen,’ dacht ik meteen, ‘het komt allemaal goed.’ En ik voelde dat het echt zo was! ‘Een vrolijk begin. En schrijven kan later nog,’ dacht ik praktisch.

Bladenmaker in een toptijd

Meer dan 30 jaar werkte ik in dit bedrijf, op iets van veertien verschillende redacties. Mijn langste periode op één plek was 8 jaar, als hoofdredacteur van Viva, superleuk. En een van de laatste jobs waren de paardenbladen, onder andere Hoefslag en Paard&Sport. En Psychologie Magazine, niet te vergeten. Het was alles bij elkaar een prachttijd als bladenmaker, hoge oplages, royale teams, nieuwe initiatieven… Véél bladen ook, en inspirerende collega’s. Tijdschriften waren hot.
Maar schrijven ho maar. Ja, na Tina wel even bij Popfoto: ik deed interviews met Sting, Doe Maar en andere grote popsterren, en schreef elke maand het korte verhaal ‘Zomaar een meisje’. Dat was inspirerend voor een tijdje.

TinekeVerhoeven_2020

Leidinggeven is als paardrijden

Maar al snel ging ik er cheffen. En managen dat ben ik blijven doen. Het gaf me iets waar ik m’n ei in kwijt kon. Er viel een hoop te leren, maar het paste me goed. In mijn tweede boek ‘Managen als een ruiter’ dat ik pas veel later schreef, kom ik tot 21 inzichten over leidinggeven en dat zijn 21 parallellen met paardrijden. Twee takken van sport die zo op elkaar lijken!
Mijn persoonlijke ervaringen op paard en werkvloer staan er natuurlijk geheid in. De teugels niet te strak houden, geldt voor paard en mens. De baas spelen, dat werkt compleet averechts. En zo meer.
Met leidinggeven heb ik me geen dag verveeld. En ja, schrijven kan later ook! Sinds ik stopte als hoofdredacteur schreef ik reportages voor bladen, ook over verre paardrij-trektochten.
En een nieuwe wereld ging voor me open met het schrijven van boeken, wat een bijzonder proces is dat.

Plezier als doel

De weg is je leven, elke dag weer. Die simpele wijsheid van ik weet niet wie, is blijven hangen en ik vertaal ‘m als: fouten maken, vallen, opstaan, het wiel weer uitvinden, wat maakt het uit. Wat wel uitmaakt: leuk blijven kijken!
‘Uiteindelijk is plezier in het rijden de beste doelstelling die je kunt hebben,’ is een uitspraak van een topamazone die het weten kan. ‘Plezier als doel’ vind ik een uniek principe als voorwaarde om goed te presteren. Bij paardrijden maakt het een groot verschil als je er lol in hebt, maar ook bij leidinggeven. Leuk blijven kijken.
Ik merk dat het ook goed werkt bij het schrijven van een boek!
Het moet geen moetje worden. Dat voelt een paard, dat merkt een werknemer en dat proef je in een verhaal.
Plezier als doel, is het niet gewoon een mooie metafoor voor het leven?

Albanië_Tineke_Ayer

Ook de langste weg heeft een eerste stap nodig

Kijk ook eens naar mijn boeken

Boeken bekijken

Hoe begin je een boek over leiderschap?

Nina zit tegenover me, een jonge journaliste. Ze is niet van het leidinggeven, wel van…

Lees meer

Het jaar van de Tijger: feest voor Tijgers

Eind januari voelde ik het al aankomen, het Jaar van de Tijger, mijn Chinese teken.…

Lees meer

Viva, een kweekvijver van talent

De uitgeverij zal dit bijzondere weekblad nog gaan missen! Viva was een unicum, 8 jaar…

Lees meer

Interview: ‘Bazige houding? Levert je niks op.’

'Het draait allemaal om contact,' zeg ik in een interview met Dirk Koppes over leidinggeven…

Lees meer
Back To Top